Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image
Previous Next
Συχνές Ερωτήσεις
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Διαβάστε παρακάτω τις απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις όπως:
 
- Πόνος στην περίοδο (δυσμηνόρροια). 
- Πως αντιμετωπίζεται ο πόνος στην περίοδο;
- Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα 
- Τι είναι τα κονδυλώματα; 
- Τι είναι το ταμπόν;
- Ποιο ταμπόν είναι κατάλληλο για μένα; 
- Πως θα τοποθετησω το ταμπόν;
- Τι είναι το σύνδρομο τοξικού σοκ;
- Πότε μπορώ να αρχίσω να χρησιμοποιώ ταμπόν; 
- Tι είναι η μη ειδική ουρηθρίτις;
- Tι είναι τα μονοζυγωτικά και τι τα διζυγωτικά έμβρυα;
- Υπάρχουν κίνδυνοι στις δίδυμες κυήσεις;
- Που οφείλονται οι δημιουργίες διδύμων;
 
Πόνος στην περίοδο (δυσμηνόρροια).
 
Ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών (έως και 70%) αναφέρει πόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου (δυσμηνόρροια). Ο πόνος συνήθως εντοπίζεται στο κατώτερο μέρος της κοιλιάς και στη μέση, ενώ η γυναίκα μπορεί να εμφανίζει και άλλα συμπτώματα κατά τη διάρκεια της περιόδου, όπως ναυτία, εμετό και διάρροιες. Η κατάσταση αυτή είναι πολλές φορές τόσο έντονη ώστε να εμποδίζει την καθημερινότητα της γυναίκας. 
Τι προκαλεί τους πόνους της περιόδου;
Το μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών δεν έχουν κάποιο πρόβλημα. Ο πόνος στην περίοδο είναι αποτέλεσμα της ενδογενούς έκκρισης ορισμένων ουσιών από το ενδομήτριο, που ονομάζονται προσταγλανδίνες. Ωστόσο, σε μικρό ποσοστό γυναικών υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα που προκαλεί πόνο στην περίοδο, όπως είναι οι φλεγμονές, η ενδομητρίωση και τα ινομυώματα της μήτρας. 
 
Πως αντιμετωπίζεται ο πόνος στην περίοδο;
 
Το μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών αντιμετωπίζονται με παυσίπονα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία έχουν την ιδιότητα να καταστέλλουν την παραγωγή προσταγλανδινών από το ενδομήτριο. Ιδανικά τα αντιφλεγμονώδη πρέπει να χορηγούνται στη γυναίκα 1 ημέρα πριν την έναρξη των συπτωμάτων.
Σε αρκετές περιπτώσεις τα αντισυλληπτικά έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην εξάλειψη του πόνου της περιόδου. Αν υπάρχει υποψία για κάποια συγκεκριμένη παθολογία που είναι υπεύθυνη για τον πόνο που βιώνει μια γυναίκα στην περίοδο, όπως για παράδειγμα η ενδομητρίωση, τότε η ασθενής υποβάλλεται σε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις προκειμένου να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί ανάλογα.
Τα αντισυλληπτικά βοηθούν στην μείωση του πόνου της περιόδου;
Τα αντισυλληπτικά εκτός από τα άλλα πλεονεκτήματά τους έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν σημαντικά τον πόνο. Βεβαίως τα αντισυλληπτικά δεν είναι παυσίπονα, απλά με την χρόνια χρήση τους επιδρούν στο ενδομήτριο και μειώνουν την τοπική παραγωγή προσταγλανδινών και άρα τον πόνο της περιόδου. Τα αντισυλληπτικά χορηγούνται πάντα μετά από ιατρική εξέταση από τον γυναικολόγο.
Ισχύει ότι μετά από την 1η εγκυμοσύνη και γέννα οι πόνοι της περιόδου μειώνονται;
Αυτό είναι αλήθεια. Έχει παρατηρηθεί ότι όταν μια γυναίκα γεννήσει δεν αντιμετωπίζει τον ίδιο πόνο στην περίοδο, που αντιμετώπιζε πριν την εγκυμοσύνη.
 
 
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα
 
Έχει καθιερωθεί να ονομάζονται έτσι όλα εκείνα τα νοσήματα, που κατά κανόνα μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή, είτε είναι κολπική, είτε στοματική, είτε πρωκτική. Δεν αποκλείονται όμως και άλλοι τρόποι μετάδοσης, όπως κλινοσκεπάσματα, τουαλέτες, χρήση μολυσμένων οργάνων κλπ.
Τα πιο σοβαρά και τα πιο σύγχρονα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, είναι το AIDS, ο έρπης των γεννητικών οργάνων, τα κονδυλώματα και τα χλαμύδια. Παλαιότερα είχαν κάνει θραύση η σύφιλις και η γονόρροια (βλεννόρροια), που όμως με τη χρήση των αντιβιοτικών έχουν σχεδόν εξαφανισθεί. 
Εμφανίζονται, όπως είναι λογικό σε όσους έχουν σεξουαλικές σχέσεις χωρίς προφύλαξη ή εναλλάσσουν ερωτικούς συντρόφους.
Η πρόληψη, η έγκαιρη κλινική και εργαστηριακή διάγνωση, καθώς και η αποτελεσματική θεραπεία είναι ο καλύτερος σύμμαχος για την αντιμετώπιση τη μειωμένη εμφάνιση και την εξαφάνισή τους.
Για όσο διάστημα διαρκεί η θεραπεία ας αποφεύγουμε το sex, τουλάχιστον χωρίς προφύλαξη. Αν αποδειχθεί ότι κάποιος πάσχει από τέτοιο νόσημα, πρέπει να ειδοποιήσει τον ή τους σεξουαλικούς συντρόφους, για να αρχίσουν και εκείνοι θεραπεία.
Η συμβουλή μας με τα πρώτα σημάδια μιας πιθανής μόλυνσης από σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα να επισκεφθείτε αμέσως το γυναικολόγο σας. 
 
 
Τι είναι τα κονδυλώματα; 
 
Πόσος χρόνος περνάει μέχρι να εμφανισθούν τα κονδυλώματα και πώς θεραπεύονται;
Εμφανίζονται ύστερα από μια περίοδο εκκόλαψης τεσσάρων με είκοσι εβδομάδων στο πέος, τα χείλη του κόλπου και μέσα ή γύρω από τον πρωκτό. Καμιά φορά εξαφανίζονται ξαφνικά, αλλά συχνά επανεμφανίζονται. 
Τα κονδυλώματα έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του τραχήλου. Μια γυναίκα που έχει κονδυλώματα η ίδια ή έχει ο ερωτικός της σύντροφος πρέπει επισκεφθεί το γυναικολόγο της και να κάνει test PAP και κολποσκόπηση. 
Τα κονδυλώματα θεραπεύονται εύκολα με επάλειψη μιας καυστικής ουσίας ή με καυτηριασμό (κρυοπηξία, ηλεκτροκαυτηρίαση, LASER).
 
Τι είναι το ταμπόν;
 
Τα ταμπόν είναι μικρά ρολά με απορροφητικό υλικό που τοποθετούνται στον κόλπο και απορροφούν το αίμα της περιόδου.
 
Ποιο ταμπόν είναι κατάλληλο για μένα; 
 
Στην αγορά διατίθενται ταμπόν με διαφορετικούς βαθμούς απορρόφησης. Η γυναίκα θα πρέπει να χρησιμοποιεί εκέινο το ταμπόν με τη μικρότερη απορροφητικότητα που είναι ικανή να συγκρατήσει το αίμα της περιόδου. Αυτό γίνεται διότι το ταμπόν θα πρέπει να αλλάζει το πολύ κάθε 4-6 ώρες, διότι η παραμονή του στον κόλπο για πολλές ώρες αποτελεί εστία ανάπτυξης μικροοργανισμών.

Πως θα τοποθετησω το ταμπόν;
 
Η χρήση του ταμπόν είναι εύκολη. Κατά την εισαγωγή και την εξαγωξή του ταμπόν η γυναίκα θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο χαλαρή. Αν η γυναίκα είναι σε ένταση μπορεί η είσοδος και η έξοδος του ταμπόν να είναι δύσκολη. Το ταμπόν θα πρέπει να τοποθετείται όσο πιο ψηλά μέσα στον κόλπο γίνεται, ενώ το σχοινάκι αφαίρεσης θα πρέπει να κρέμεται έξω. Αν το ταμπόν τοποθετηθεί σωστά δεν θα πρέπει να γίνεται αισθητό από τη γυναίκα. Το ταμπόν αφαιρείται τραβώντας προς τα έξω το ειδικό σχοινάκι. Το ταμπόν θα πρέπει να αλλάζεται κάθε 4-5 ώρες. Αν παραμείνει περισσότερες ώρες αυξάνεται η πιθανότητα ανάπτυξης μικροοργανισμών, ενώ υπάρχει μια μικρή πιθανότητα ανάπτυξης συνδρόμου τοξικού σοκ. Η γυναίκα θα πρέπει πάντα να διαβάζει τις οδηγίες χρήσης της συσκευασίας.
 
Τι είναι το σύνδρομο τοξικού σοκ;
 
Το σύνδρομο τοξικού σοκ είναι μια σπάνια διαταραχή που έχει συσχετισθεί με τη χρήση ταμπόν, προφανώς λόγω της υπερανάπατυξης μικροοργανισμών στον κόλπο της γυναίκας. Θεωρείται ότι τα μικρόβια παράγουν ορισμένες τοξίνες με την απορρόφηση των οποίων προκαλείται η νόσος, η οποία περιλαμβάνει υψηλό πυρετό, κακουχία και προβλήματα από τα νεφρά.
 
Πότε μπορώ να αρχίσω να χρησιμοποιώ ταμπόν; 
 
Η απάντηση είναι οποτεδήποτε αισθάνεσαι άνετα. Μερικές γυναίκες αρχίζουν τη χρήση του ταμπόν δοκιμαστικά (πχ ένα ταμπόν για 2-3 ώρες την ημέρα), για να συνηθίσουν.
Μπορώ να αφήσω το ταμπον όλη μέρα αν έχω μικρή ροή αίματος;
Η απάντηση είναι όχι. Το ταμπόν πρέπει να αλλάζεται το πολύ κάθε 4 ώρες, διότι η παρατεταμένη παραμονή του ευνοεί την ανάπτυξη μικροοργανισμών. Γενικά η γυναίκα θα πρέπει να χρησιμοποιεί ταμπόν με την μικρότερη δυνατή απορροφητικότητα και να το αλλάζει συχνά. 
Μπορεί μια κοπέλα που δεν έχει ξεκινήσει τη σεξουαλικές επαφές να χρησιμοποιήσει ταμπόν;
Υπάρχουν ειδικά ταμπόν, που έχουν σχεδιαστεί για παρθένες κοπέλες. Η χρήση τους θα πρέπει να έχει την έγκριση γυναικολόγου. Είναι σχεδιασμένα κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εισέρχονται στον κόλπο χωρίς να υφίσταται ρήξη ο παρθενικός υμένας. Ωστόσο μπορεί κατά τη χρήση τους να επέλθει τραυματισμός του υμένα. 
 
Tι είναι η μη ειδική ουρηθρίτις;
 
Η μη ειδική ουρηθρίτιδα, είναι από τα πιο συνηθισμένα αφροδίσια νοσήματα και μολύνει έναν στους πεντακόσιους ανθρώπους.  Παλαιότερα την ονόμαζαν και σαπροφυτική ουρηθρίτιδα.
Αν και δεν γνωρίζουμε ακόμα με βεβαιότητα τα αίτια που την προκαλούν, κατά πάσα πιθανότητα, για την εμφάνισή της κυρίως είναι υπεύθυνο τα χλαμύδια και μεταδίδονται κυρίως με τη σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, είναι δυνατόν να εμφανιστεί και χωρίς να έχει προηγηθεί ερωτική επαφή.
Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται εντός επτά έως δέκα ημερών, από τη μόλυνση. Το 80% των ατόμων που προσβάλλει είναι άνδρες. Το πρώτο φανερό σύμπτωμα είναι ένα κάψιμο στην άκρη του πέους, που γίνεται κυρίως αισθητό με την πρωινή διούρηση. Από το πέος βγαίνει ένα διαυγές έκκριμα, που σταδιακά γίνεται παχύρρευστο, αν η μόλυνση δεν αντιμετωπιστεί.
Στις γυναίκες η ουρηθρίτις αυτή ενδέχεται να μην εμφανίζει συμπτώματα. Δεν αποκλείεται όμως να παρατηρηθεί μια μικρή αύξηση στις εκκρίσεις του κόλπου, κνησμός και ερυθρότητα.
Η θεραπεία κρατά αρκετό καιρό και βασίζεται στην αντιβίωση. Τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν, αλλά η μόλυνση να παραμείνει σε λανθάνουσα κατάσταση και να μεταδοθεί. Είναι αξιοσημείωτο να επισημανθεί ότι, αν ένας άνδρας μολυνθεί, η σύντροφός του πρέπει απαραιτήτως να ακολουθήσει θεραπευτική αγωγή. 
 
Tι είναι τα μονοζυγωτικά και  τι τα διζυγωτικά έμβρυα;
 
Κάθε έμβρυο σχηματίζεται από τη συνένωση ενός ωαρίου (μητέρα) και ενός σπερματοζωαρίου (πατέρας). Από τη συνένωση αυτή προκύπτει ένα κύτταρο που ονομάζεται ζυγώτης και εξελίσσεται στη συνέχεια σε έμβρυο. 
Στα μονοζυγωτικά δίδυμα ο ζυγώτης διαιρείται σε δύο κύτταρα από τα οποία αρχίζει ο σχηματισμός δύο πανομοιότυπων εμβρύων (ίδιο DNA, ίδια ομάδα αίματος, ίδιο φύλο). 
Στα διζυγωτικά δίδυμα, τα δύο έμβρυα δεν προέρχονται από έναν ζυγώτη, αλλά το κάθε έμβρυο προέρχεται από το δικό του ζυγώτη. Αυτό σημαίνει ότι τα διζυγωτικά δίδυμα σχηματίζονται από τη συνένωση 2 διαφορετικών ωαρίων με 2 διαφορετικά σπερματοζωάρια. Τα σχηματιζόμενα έμβρυα έχουν τότε διαφορετικά χαρακτηριστικά και μπορεί να διαφέρουν στο φύλο
 
Υπάρχουν κίνδυνοι στις δίδυμες κυήσεις;
 
Γενικά τα έμβρυα διδύμων κυήσεων έχουν περισσότερες πιθανότητες να γεννηθούν πρόωρα με αποτέλεσμα να υφίστανται όλους τους κινδύνους της προωρότητας (αναπνευστικά προβλήματα, μειωμένο βάρος, καθυστέρηση στην ανάπτυξη). Ένα ποσοστό από 20% έως και 50% των πολύδυμων κυήσεων καταλήγουν σε πρόωρους τοκετούς, ενώ το 50% των νεογνών από πολύδυμες κυήσεις έχουν χαμηλό βάρος κατά τον τοκετό. Ο κίνδυνος αυτόματης αποβολής είναι επίσης μεγαλύτερος για τα έμβρυα των πολύδυμων κυήσεων (περίπου διπλάσιος). Για την μητέρα οι κίνδυνοι είναι επίσης μεγαλύτεροι. Αναιμία και υπέρταση εμφανίζονται επίσης συχνότερα στις πολύδυμες κυήσεις
 
Που οφείλονται οι δημιουργίες διδύμων;
 
Τα μονοζυγωτικά δίδυμα δεν επηρρεάζονται από κανέναν παράγοντα. Η συχνότητά τους είναι σταθερή (1 στις 250 κυήσεις) και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε μητέρα ανεξάρτητα από την ηλικία της ή την παρουσία διδύμων στο οικογενειακό της περιβάλλον. 
Ωστόσο τα διζυγωτικά δίδυμα εμφανίζονται συχνότερα σε μητέρες μεγαλύτερης σχετικά ηλικίας, σε γυναίκες με προηγούμενους τοκετούς και σε γυναίκες που οι ίδιες έχουν δίδυμη διζυγωτική αδελφή ή αδελφό. Επίσης ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας μπορεί να προκαλέσουν δίδυμη κύηση στο 1/4 περίπου των γυναικών που τα λαμβάνουν.